Kralingse Bos-Wandelingen

Start De Eekhoorn, Prinses Beatrixlaan 24, 3062 CM Rotterdam.
Koffie To Go of zelf een thermoskan meenemen.
Via de paden Wolvenvallei, Naaldbomenpad, en Mantelpad.
Van De Eekhoorn tot IJsvogelpad is rustig lopend ca 30 a 45 minuten.
Info: leo.huijg@kpnplanet.nl
 
27 November. 13.00-15.00 uur.
Bos-Wandelen. (of Kinhin in de zendo)
'De Enkel Als Scharnier Naar Bezieling'.
Als de enkels ‘leeg en bezielbaar’ zijn, is men bij het wandelen/lopen in staat tot abrupte veranderingen.
Als de benen de enkels met directe stappen op de grond zetten of weer optillen, zal de loop niet raar of ongelukkig aandoen.
Als de enkels open staan voor intimiteit, zal het contact ongescheiden zijn.
Als de enkels geen voor en afkeur hebben, zullen de benen soepel gaan en met lichte tred.
Als de enkels openstaan voor het ‘juiste’, zonder oordeel, dan zijn de benen recht onder het lijf zonder de enkels te zien.
Als de enkels openstaan voor afwijkingen, zijn hobbels en kuilen geen verstoring van de looppas.
Als de enkels openstaan voor snelheid, hardlopen (of snelle kinhin), zullen zij snel reageren op de omstandigheden.
Als de enkels openstaan voor traagheid, slenteren (of langzame kinhin), zal het lopen respectvol toetreden tot het bos(en tot de zendo) zijn.
Als de enkels openstaan voor verandering, zullen de benen zich on-middel-lijk met een natuurlijke beweging reageren.
Als de enkels openstaan voor ontwikkeling, leidt dat tot onverwachte, verbazingwekkende mogelijkheden.
Als de enkels openstaan voor merkwaardige ervaringen, lijkt het of de benen geleid worden door ongeziene krachten.
Als de enkels openstaan voor het ‘Ongekende’, zullen alle verschijnselen/dharma’s hun bezieling aanbieden.
 
Bos-Wandelen, de enkel als scharniert naar bezieling. 
Een herschrijving van een tekst uit: "Schilderen als levenskunst”.
Een filosofische lezing van Shitao’s ‘Huayulu’. Jan de Meyer. 
Een deel van de tekst over de pols, het penseel en het papier, over schilderen, heb ik omgezet naar de enkels, de benen en het wandelen/lopen.
Een leuke oefening om zo’n tekst te leren begrijpen. En ook om te zetten in een door iedereen toe te passen activiteit.
Hier wordt de aandacht niet in hara gebracht, maar naar het scharnierpunt van de mens met de aarde.
De voet is het raakvlak, de enkel het scharnier om dit zo goed mogelijk te bewerkstelligen.
De soepelheid van de enkels maakt het een worden met de werkelijkheid mogelijk.
In plaats van het oog of oor als zintuig om de omgeving te ervaren, gaat het bij Bos-Wandelen (en kinhin) om meer.
Het is een oefening om de gescheidenheid met de omgeving op te heffen.
Wandelen in het Bos is een activiteit waarbij je met lijf en leden een aantal belemmeringen in de heelheid van je bestaan kunt oplossen.
Naast de vele kennis, indrukken, activiteiten die je hebt over de Natuur en het Bos, allemaal deel facetten,
biedt het Bos-Wandelen de mogelijkheid een verandering te ondergaan waarbij de gescheidenheid van die facetten als ‘complementair zijn’ wordt ervaren. 
Ze vullen elkaar aan en openen daarmee de mogelijkheid meer te zien dan ogen en oren te bieden hebben.
Dit onderzoek is gebaseerd op een formulering uit de Tao.
‘Uit het Ene ontstaat 2, (= yin en yang), uit 2 ontstaat 3, (de werking tussen yin en yang), en uit 3 ontstaan de 10.000 verschijnselen, (dharma’s),
uit de harmonieuze samenwerking van yin en yang dharma’s ontstaat uiteindelijk weer het Ene’.
De boeddhistische formulering volgend, is een oorzaak van lijden het gescheiden zijn.
De nadruk wordt dan gelegd op de individuele, zelfstandige, identiteiten.
Deze identiteiten grondig onderzoeken in hun ‘Zo-Zijn’
leidt tot het inzicht van gelijktijdig wederzijds afhankelijk ontstaan en de permanente verandering.
Oftewel de samenhang der dingen en plaatst het lijden in een andere context.
Lijden blijft het zoeken naar harmonie tussen wens en praktijk.